Misbruik – Coens column

Het is weer zover. Vond u het ook niet weer eens tijd worden voor een fijn proces met de Rooms-katholieke Kerk in de hoofdrol? Als neerlandicus in opleiding heb ik altijd watertandend gelezen over de rechtszaak die de katholieke kerk aanspande tegen Willem Frederik Hermans, na negatieve uitlatingen in zijn roman Ik heb altijd gelijk. Helaas had je in die tijd nog geen Antoine Bodar die geduldig alle journalisten te woord kon staan. Zijn mediaoptredens zijn een eloquente verademing tussen al het vleesgeworden spraakgebrek wat zich tegenwoordig talkshowgast mag noemen. Wat dat betreft kan er niet genoeg worden misbruikt.

Het opmerkelijke is dat qua misbruikcijfers priesters nog op gelijke voet staan met hun protestante collega’s, de dominees. Het celibaat hoeft er dus niet noodzakelijk iets mee te maken te hebben. Op welke trede van de handtastelijkheidsladder zouden onze hoogleraren eigenlijk staan? Vincent van Rossem verklaarde onlangs nog op Radio 1 het college geven altijd een zware opgave te hebben gevonden, onder andere vanwege al die jonge meisjes, de een nog mooier dan de ander. Het moet ook best zwaar zijn: al die mooie jonge mensen, in de bloei van hun leven, en weinig stof om het lijf om al dat naakte vlees te bedekken. Je moet als stoffige docent, die het doorgaans alleen moet doen met het vrouwelijke geslacht van sommige zelfstandige naamwoorden, stevig in je schoenen staan om daar geen gebruik/misbruik van te maken. Zo ging het er bovendien ook in het oude Griekenland aan toe. De mooie jonge jongens verruilden hun lichamelijke diensten maar al te graag voor geestelijke kennis. Zo werden beide partijen er iets wijzer van.

Uiteindelijk is alles te herleiden tot machtsmisbruik, en daar maken we ons allemaal schuldig aan. Ouders tegenover hun kinderen, partners tegenover elkaar, politici tegenover het domme volk. De grens tussen gebruiken en misbruiken is meestal vaag. Hermans won zijn proces door te verdedigen dat zijn hoofdpersoon de anti-katholieke gedachten uitsprak, en niet de auteur. Hij schreef ze slechts op, zoals een auteur moet opschrijven wat het verhaal hem ingeeft. Zie hier het argument voor alle toekomstige misbruikers: u maakte slechts gebruik van het misbruik dat uw vermeende slachtoffers pleegden; u deed uw plicht. Ik weet niet of de rechter er in trapt, maar het valt allicht te proberen…

Coen van Beelen

Be Sociable, Share!

Leave a Reply