Spreekwoordelijk – Coens column

Geert Wilders is steeds meer bezig zijn eigen graf te graven (spreekwoordelijk natuurlijk – uitkijken Coen!). En als hij dat zelf al niet doet, dan doen zijn partijgenoten het wel voor hem. Zo zei PVV-Kamerlid Martin Bosma gisteren in NRC Next dat de PVV graag twee zenders van de publieke omroep wil schrappen, en maar liefst alle publieke radiozenders. Geen slimme zet van Geert en consorten. Ze zouden toch moeten weten dat juist raspopulisten (ras in de spreekwoordelijke zin – uitkijken Coen!) als zij zoveel mogelijk media nodig hebben om te kunnen voortbestaan. En het zijn de afgelopen jaren vooral de zenders van de publieke omroep geweest die de meeste aandacht hebben geschonken aan Geert en de zijnen.

Een dergelijk bericht dat je uit verbazing direct een tweede keer leest, doet me denken aan sommige van mijn collegeaantekeningen. Ik heb in de jaren dat ik studeer ontdekt dat de kwaliteit van een docent vaak kan worden afgelezen aan de kwaliteit van de aantekeningen die van zijn colleges worden gemaakt. Zijn die notities warrig, onsamenhangend en soms zelfs onbruikbaar, dan blijkt dat altijd een papieren equivalent te zijn van de docent in kwestie. Al kunnen zijn ideeën nog zo geniaal zijn, en al is de docent nog zo geleerd of zelfs een potientiële Nobelprijswinnaar, als zijn colleges niet gestructureerd zijn zal het allemaal niets uitmaken. De ideeën van de grote taalkundige Ferdinand de Saussure zouden immers mee zijn graf in zijn gegaan, als zijn studenten niet de heldere aantekeningen van zijn laatste colleges hadden gepubliceerd.

Bij Geert Wilders is het omgekeerd. Zijn ideeën zijn ridicuul, maar ze worden opgeschreven alsof het om de uitspraken gaat van een hooggeleerde politicoloog, die jarenlang de maatschappij heeft bestudeerd en tot een overwogen oordeel is gekomen. Het resultaat is echter hetzelfde. Je leest de tekst, je leest het uit verbazing direct nog een keer en je probeert de betekenis tot je door te laten dringen. Tevergeefs, concludeer je al snel, en je gooit het bijltje erbij neer. Spreekwoordelijk, uiteraard.

Coen van Beelen

Be Sociable, Share!

Leave a Reply