Themaling – Coens column

‘Ratio en emotie’, luidt het lustrumthema dit jaar. Dat vraagt om wat reflectie. Toen ik in 2005 mijn eerste voorzichtige schreden in de universiteitsgebouwen zette, bestond de Academia Lugduno Batava (zoals de universiteit in de volksmond beter bekend staat) 430 jaar. Ongetwijfeld vonden er toen ook talloze lustrumactiviteiten plaats. Ik kan me er helemaal niets meer van herinneren. Of dat ligt aan de kwaliteit van het geboden vertier en verdiepingsgeweld of aan mijzelf durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar ik vermoed het laatste. Ik kan me sowieso weinig van mijn eerste jaar herinneren. Ja, dat ik treurde om een verloren liefde (te veel emotie?), ik daardoor amper colleges volgde (te weinig ratio?) en dat ik ternauwernood in de laatste herkansingsweek eind augustus nog 46 studiepunten haalde (balans gevonden?). Sindsdien loop ik iedere zomer achter de feiten aan, in plaats van dat de feiten achter mij aan lopen.

Het kan natuurlijk zo zijn dat er iets mis is met de verhouding tussen mijn ratio en mijn emoties, maar ik word doodziek van het altijd maar overal een thema opplakken. Je kunt geen feest meer bezoeken of er is een thema aan verbonden, dat uiteraard ook gepaard gaat met een kekke dresscode. Vorige week liepen er drie doornroosjes achter de ub met een flesje bier hun handen, op weg naar een disneyfuif. Er is geen almanak meer in het Leidse te vinden die zijn bestaansrecht ontleent aan het louter (themaloos) almanak zijn – is themaloosheid trouwens geen goed thema? – en geen enkele schrijver kan meer zorgeloos naar het boekenbal zonder bang te hoeven zijn zichzelf belachelijk te maken voor het NOVA-publiek.

Of laat ik nu mijn emoties te veel spreken? Moet ik wat rationeler te werk gaan? Want doe ik niet net zo hard aan alles mee door deze column te schrijven? Het is een beetje zoals de afgelopen weken tijdens de verkiezingen. In de praatprogramma’s werd eindeloos met elkaar gesproken over hoe het toch kwam dat het zelden meer over de inhoud gaat. Het gevolg daarvan was dat het in die programma’s weer eens niet over de inhoud ging. Maar wat zeur ik ook eigenlijk? Laten we gewoon voetbal gaan kijken! Als dat geen gevecht tussen emotie en ratio is weet ik het ook niet meer. Daar kan geen lustrumweek tegenop!

Coen van Beelen

Be Sociable, Share!

Leave a Reply