Coens column – Protest

‘Hoe beter je de mens leert kennen, hoe meer je van dieren gaat houden.’ Dat zei een hoogbejaarde man tegen mijn vriendin, die als bijbaantje werkt in een verzorgingstehuis. Het is verleidelijk om aan te nemen dat ouderdom onherroepelijk leidt tot misantropie. Niet zo’n heel gekke gedachte, vooral nu ook onze bebaarde nationale kindervriend z’n geduld begint te verliezen, en volgens bepaalde filmmakers het liefst de volgevreten hoofden afhakt van al dat ondankbare taaitaaituig.

In Frankrijk is dat anders. Daar gaan jongeren de straat op om te protesteren tegen het verhogen van de pensioenleeftijd. Toch is die maatschappelijke betrokkenheid en solidariteit met vijftigplussers weinig overtuigend in mijn ogen, aangezien Franse jongeren al een autoband in de fik steken als het stoplicht te lang op rood blijft staan. Michelin is niet voor niets de grootste bandenproducent ter wereld.

En waar gaan wij in Nederland de straat voor op? Het feit dat me zo snel geen voorbeeld van een groot straatprotest te binnen schiet, zegt denk ik al genoeg. Ach, er zullen de afgelopen maanden vast enkele ongewassen apen het verkeer hebben versperd, met borden dat zij vóór dit, of tegen dat zijn. Maar de laatste keer dat een grote menigte van zich liet horen, was toen het Nederlands elftal werd toegejuichd omdat het de wereldbeker niet had gewonnen.

Wanneer zou ik zelf gaan protesteren? Als mijn vrijheid op het spel staat? Maar wanneer is dat dan? De tijden dat vrijheid nog net zo simpel te definiëren was als een verkoudheid, zijn voorbij. Ik vrees dat ik te functioneel ben ingesteld. Ik protesteer alleen als ik zeker weet dat het iets oplevert. Soms vraag ik mijn cavia, Alex, wat hij van dit alles vindt. Maar daar komt Alex allang zijn hokje niet meer voor uit. Alleen als ik hem een wortel geef, laat hij zich even zien. Als de groente op is waggelt hij terug zijn hok in, mij aankijkend met een blik alsof hij wil zeggen: ‘Jongen, geef het op’.

Maar ondertussen gaan er hele orkesten naar de klote, wordt er vergeten goed voor demente bejaarden te zorgen en heeft mijn oma misschien kanker. Ja, tegen dat laatste zou ik wel willen protesteren, zelfs al moet ik daarvoor een volle week door de vrieskou lopen. Ik ben alleen bang dat het me niets anders oplevert dan een zware verkoudheid.

Coen van Beelen

Be Sociable, Share!

Leave a Reply