Coens column – Darth Ratzinger

Als een soort witte Darth Vader werd hij binnengehaald. Zijn lange, roomblanke mantel bedekte zijn hele lichaam. Met zijn sneeuwwitte muiltjes schreed hij de vliegtuigtrap af, en stapte hij op de grond die zijn voorganger ooit kuste. De paus werd in het mistige Spanje opgewacht door honderden mensen, een delegatie van het leger, het Spaans prinselijk paar en een heuse fanfare. Sommige mensen moeten het met minder doen.

Eerbiedig kusten de royalties, zoals je zulke mensen tegenwoordig pleegt te noemen, de paus zijn rechterhand. Het kan bijna niet anders, of daar moet een vreemde bijsmaak aan hebben gezeten. Of zou in het Spaanse koningshuis nog steeds het idee bestaan dat de paus, wanneer hij ’s avonds onderuitgezakt op de bank aan een glaasje wijn nipt, met zijn handen slechts in een bak met hosties graait? Continue reading

Coens column – Mulisch

Toen ik in 2006 met een vriend het Oost-Duitse stadje Weimar bezocht, was dat voornamelijk omdat daar Johann Wolfgang Goethe het grootste gedeelte van zijn leven heeft doorgebracht. Vanuit het raam van mijn logeeradres keek ik neer op het huis waar hij van 1775 tot het jaar waarin hij stierf, 1832, heeft gewoond. Een groot pand met gele muren en een poort die groot genoeg is om een paardenkoets doorgang te verlenen.

Als een volleerd Boudewijn Büch stapten we door Weimar. We bezochten Goethes tuinhuis (lees: riante woning), controleerden of concentratiekamp Buchenwald er nog stond, wat het geval was, en liepen een 500 meter lange helling op om voor een dicht Nietzsche-Archiv te kunnen staan.

Aan deze korte vakantie moest ik denken, toen ik zondag hoorde dat Harry Mulisch was overleden. Mulisch beschouwde Goethe altijd al als zijn literaire grootvader. De tekenen zijn bij nader inzien overduidelijk: mijn zoektocht naar Goethe in Weimar, was ook een zoektocht naar Harry Mulisch geweest.

Continue reading

Rutte wint debatprijs Universiteit Leiden en Nederlands Debat Instituut

Emy van Steekelenburg, studente politicologie, filmt in Nieuwspoort de Socratesprijs 2010 voor de beste debater van het kamerdebat over de regeringsverklaring. Deze prijs is een initiatief van de Universiteit Leiden en het Nederlands Debat Intituut. Premier Mark Rutte sleepte dit jaar de Socratesprijs in de wacht. 

Jaap de Jong van de Universiteit Leiden zat in de vakjury en vertelt in het filmpje over het hoe en waarom.

YouTube Preview Image