Advocatuur: dit is wat ik wil!

De tijd vliegt voorbij, net als mijn stageperiode bij Bird&Bird, het kantoor met veel voormalige Leidse rechtenstudenten. Afgelopen tien weken heb ik me intensief verdiept in de verschillende rechtsgebieden die buiten de verplichte studiestof vielen en toch de theorie overlapten.

Leeg gevoel
Gisteren werd ik wakker met een stom en leeg gevoel; er mankeerde iets. Het besef dat ik nog kon uitslapen was niet zo aangenaam als ik had gewild. Ik hoefde niet meer naar het kantoor, ik had geen deadlines, geen drukte, geen sectielunch, geen gezellige koffiepauzes. De stage beviel me zeer. Ik heb niet alleen een kijkje kunnen nemen in de keuken van een snel groeiend internationaal advocatenkantoor, ook heb ik voor mezelf een aantal clichés weggewerkt. Advocatuur: dit is wat ik wil!

Eerste werkdag
De eerste werkdag was heel ongewoon. Omdat er bij de advocatuur formele dresscode geldt, heb ik op de vooravond nog staan strijken om een uiterst serieuze en goede eerste indruk te maken. Ik kwam een kwartier eerder dan afgesproken en werd opgehaald door mijn begeleider. Na een klein half uurtje besefte ik dat al het strijken tevergeefs was. Mijn eerste dag viel op een vrijdag, bij advocaten bekend als – casual friday. Een spijkerbroek zou goed genoeg zijn!

Leermoment
Ik heb veel geleerd tijdens mijn stage, iets wat tijdens de colleges niet zou kunnen. Je leert snel en efficiënt naar informatie zoeken. Lukraak zoeken kan niet alleen tot onvolledige, maar ook tot onnauwkeurige resultaten leiden. Daarnaast is het juridisch correct schrijven, formuleren heel belangrijk voor een iedere advocaat. Ik weet nu wat ik goed doe en waar ik nog aan moet werken. De commentaren en feedbacks van de advocaten zijn van groot belang. Dit is een belangrijk leermoment voor mij geweest, iets waar ik aan kan werken om het beste van mezelf naar boven te halen. Iedereen van partner tot aan de secretaresse was bereid te helpen als ik er even niet uitkwam.

Daarnaast heb ik zittingen bij de rechtbanken, gerechtshoven en de Hoge Raad bijgewoond. Een aantal zittingen heb ik mee kunnen voorbereiden, waardoor het extra spannend was tijdens een pleidooi naar een advocaat te luisteren. Op dat moment wilde ik net zo gepassioneerd in een zwarte toga staan pleiten. Dat was het moment waarop ik besefte: procederen – dit wil ik ook.

Gezelligheid
Behalve hard werken, was het vooral gezellig. Elke dag werd er in de kantine met een groep geluncht. De lekkere maaltijden van de catering-dames zal ik zeker missen. Naast de koffiepauzes en vrijdag-borrels, Sinterklaasviering, zijn we ook wezen karten. Ik wist niet wat het inhield, totdat ik in de Uithof door het raam naar de racende autootjes stond te kijken. Uit de commentaar van de anderen heb ik kunnen afleiden dan ik nogal een agressief rijgedrag vertoonde. Dus geen beker voor mij dit keer.

Door de informele activiteiten heb ik een ander beeld gevormd over de mensen met wie ik werkte. Het zijn meer dan alleen hardwerkende advocaten, die geen sociaal leven hebben. Één cliché heb ik niet kunnen wegwerken; de beste juristen komen ongetwijfeld uit Leiden.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply