Coens column – Broodje absurditeit

Ik loop nu al enige jaren rond in Leiden, maar ik verbaas mij iedere dag weer over de multifunctionaliteit van veel universiteitsfaciliteiten. Als ik bijvoorbeeld zin heb om even de benen te strekken door een fikse wandeling te maken, ga ik ’s middags naar de UB en zoek ik daar een computer. De geoefende student neemt voor deze opgave zijn wandelschoenen, Nordic Walking stokken en een uitgebreid lunchpakket mee, want meestal ben je toch zo’n anderhalf uur rondjes aan het lopen tot er iemand van zijn werkplek opstaat, en dan moet je nog tot de UB-God bidden dat de computer niet ‘gelockt’ is. Maar vrees niet, meestal is iemand je voor die zojuist toevallig komt binnenlopen. Continue reading

Coens column – Het rosémeisje

Het is weer lente. De tijd dat de bloemetjes hun antidepressiva aan de wilgen hangen, veel te lange rokjes het straatbeeld opluisteren, kerncentrales oververhit raken en ijsberen dood neervallen. Maar in Leiden is dat nog niet alles. Want zodra de zon ook weer mag meedoen in het straatbeeld, komen ze weer uit hun holletjes gekropen: de rosémeisjes. Omdat het voor sommigen misschien nog een onbekende soort is, zal ik ze even kort omschrijven:

Rosémeisjes zijn actief gedurende de periode maart tot en met begin oktober (met een marge van een aantal weken). Ze dragen meestal spijkerbroeken, soms rokjes, en zijn overal te vinden in en rondom universiteitsgebouwen. Op de een of andere manier hebben vrij veel exemplaren een licht hese stem – wellicht door de consumptie van filtersigaretten, een door hen zeer geliefd product – en heeft Moeder Natuur hen gezegend met een zeer prominent aanwezige Gooise ‘r’, afgewisseld met de welbekende huig-r, die wordt gebruikt aan het begin van een woord (zoals het woord rosé). Als ik de biologen die hun gedrag hebben bestudeerd mag geloven, zitten de rosémeisjes zodra het eerste zonlichte het Leidse grachtwater verwarmt op een van de vele terrasjes, alwaar zij op karakteristieke wijze een ‘roseetje’ bestellen. Vandaar dan ook: rosémeisjes.

Continue reading

Coens column – Altijd blijven lachen?

Ik zit met een dilemma. Twee grote filosofen – ik meen dat zij in hun vrije tijd clown en acrobaat waren – zeiden in het verleden altijd: ‘wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen’. Een adagium dat toch altijd wel ergens in mijn achterhoofd spookt, en dat ik in mijn leven probeer toe te passen. Toch maakt een ramp zoals in Japan, waarvan de omvang met het uur stijgt, het verdomd lastig dat te blijven volhouden. Gelukkig is daar de SGP, die beweert dat de tsunami een teken is dat Jezus binnen nu en, pak ‘m beet, 25 jaar terug op aarde komt. Toch knap hoe die gasten overal politiek van weten te maken. Continue reading

Carrière event

Ruim 200 topwerkgevers waren 11 en 12 maart in de Amsterdam RAI op het grootste carrière-evenement van Nederland. Tijdens deze beurs kun je kennismaken met je toekomstige werkgever. Iedereen is welkom: studenten met een MBO, HBO en een universitair diploma. Er zijn workshops, trainingen en presentaties. Daarnaast kun je je cv laten nakijken door een professional. Je ontwikkelt ook je communicatieve vaardigheden door steeds met mensen in gesprek te gaan.

Schrijven over carrière mogelijkheden vind ik heel belangrijk. Niet iedereen weet wat er gaande is, niet iedereen durft zich voor een training in te schrijven. Door mijn ervaringen of de ervaringen van andere studenten wordt deze drempel lager. Daarom wil ik het dit keer hebben over één van de belangrijkste carrière events in Nederland: De Nationale Carrièrebeurs.

Continue reading

Coens column – Schaamte

Soms loop ik over straat en denk ik plotseling: ‘schijnbaar wordt schaamte schromelijk onderschat’. Meestal loop ik daarna per ongeluk tegen een voetganger op, zodat ik mij schaam vanwege mijn afwezigheid tijdens mijn deelname aan het verkeer. Maar als ik mijn weg vervolg denk ik alweer: ‘schaamte is de stichter van het al het kwaad.’ Ik durf niet met zekerheid te zeggen dat al mijn gedachten doorgaans zo aforistisch van aard zijn; wellicht is dat het resultaat van een intermediair geestelijk gistingsproces dat plaatsvindt tussen gedachten en schrift.

Ja, ik ben er inmiddels wel over uit dat het beter zou zijn als de mensheid zich wat meer zou schamen. Om te beginnen zouden heel veel mensen ’s ochtends gewoon binnen blijven. Men zou in de spiegel kijken en denken: ‘nee, laat ik het vandaag gewoon niet doen.’ Niemand zou meer al bellend in de bus uitleggen aan de gesprekspartner hoe het er vandaag met de genitale wratten voorstaat. De pestkop in de klas zou zich beschaamd terugtrekken, en huilen om al het veroorzaakte leed. De slechte docent zou eerst naar huis gaan om zijn colleges te herstructureren, in plaats van dat hij er zich zo schaamteloos gemakkelijk van afmaakt.

Continue reading

Afghaanse exchange studenten in Leiden

In het tweede semester ervaart een nieuwe groep uitwisselingsstudenten de Nederlandse cultuur. Moeizaam fietsen door de wind en regen naar de faculteit, je herkent ze gelijk. Het zijn meestal Duitsers, Russen of Amerikanen. Maar dit jaar zijn er vijf medische uitwisselingsstudenten uit Afghanistan. Uit het land dat al jaren lijdt door de oorlogen en waar de wetenschap in verval is. Hoe is deze uitwisseling toch mogelijk?

Afghaanse studenten hebben in de regio Haaglanden jongerenstichting Keihan opgericht. Een van de doelstellingen van deze stichting is om de Afghanen in Afghanistan te helpen met educatie en zelfontplooiing.

Dr. Edris Mahtab van de jongerenstichting Keihan zocht contact met prof. J.A. Bruijn, voorzitter internationalisatie van LUMC, over de mogelijkheden binnen de universiteit om de Afghaanse wetenschap een duwtje in de rug te geven. Het bleek mogelijk om een aantal studenten vier maanden naar Leiden te laten komen voor een uitwisseling. Mahtab: “Dit was heel praktisch, aangezien in het tweede jaar de studie in het Engels is en er basale vakken onderwezen worden zoals Immunologie en Pathologie. Dat zal in Afghanistan goed van pas komen.”

Continue reading

Coens column – So you wanna be…

Op deze Nationale Complimentendag wil ik graag een compliment maken aan het Midden Oosten. Ontzettend knap hoe ze het daar – met de weinige middelen die ze hebben – al weken achtereen klaarspelen om de westerse media te domineren. Soms verdenk ik John de Mol ervan een reclamestunt te hebben bedacht voor zijn nieuwe programma So you wanna be a democracy?, en dat straks Mubarak en Khadaffi live op televisie hun maskers eraf trekken, waarna de glimmende gezichten van Wendy van Dijk en Carlo Boszhard zichtbaar worden.

Maar in alle ernstigheid: kan iemand daar het Midden Oosten alsjeblieft even waarschuwen? Weten ze wel wat een democratie allemaal voor gevolgen met zich meedraagt? Democratie betekent dat wanneer je een patatje met mayonaise bestelt in een snackbar, je gefrituurde diepvriesaardappels met zoete frietsaus (35% vet) krijgt, omdat de meerderheid van Nederland dat lekker vindt. Democratie betekent dat je in de sportschool altijd moet luisteren naar muziek van componisten die hun inspiratie halen uit een heipaal. En democratie betekent ook dat je eens in de zoveel tijd ergens op moet stemmen, murw gebeukt door het wekenlange gezeur van oninteressante mannetjes en vrouwtjes die door elkaar heen praten in dienst van het landsbelang.

Continue reading