Afghaanse exchange studenten in Leiden

In het tweede semester ervaart een nieuwe groep uitwisselingsstudenten de Nederlandse cultuur. Moeizaam fietsen door de wind en regen naar de faculteit, je herkent ze gelijk. Het zijn meestal Duitsers, Russen of Amerikanen. Maar dit jaar zijn er vijf medische uitwisselingsstudenten uit Afghanistan. Uit het land dat al jaren lijdt door de oorlogen en waar de wetenschap in verval is. Hoe is deze uitwisseling toch mogelijk?

Afghaanse studenten hebben in de regio Haaglanden jongerenstichting Keihan opgericht. Een van de doelstellingen van deze stichting is om de Afghanen in Afghanistan te helpen met educatie en zelfontplooiing.

Dr. Edris Mahtab van de jongerenstichting Keihan zocht contact met prof. J.A. Bruijn, voorzitter internationalisatie van LUMC, over de mogelijkheden binnen de universiteit om de Afghaanse wetenschap een duwtje in de rug te geven. Het bleek mogelijk om een aantal studenten vier maanden naar Leiden te laten komen voor een uitwisseling. Mahtab: “Dit was heel praktisch, aangezien in het tweede jaar de studie in het Engels is en er basale vakken onderwezen worden zoals Immunologie en Pathologie. Dat zal in Afghanistan goed van pas komen.”

Wederopbouw van de Afghaanse wetenschap
“Dit project heeft zich langzaam maar zeker ontwikkeld tot de eerste structurele uitwisseling tussen Nederland en Afghanistan”, vertelt Anastasia Egorova, projectleidster vanuit het LUMC. De Afghaanse studenten kwamen in aanmerking voor een Lex Timmermans-van Iperen beurs voor excellente studenten. De Medische Universiteit van Kabul heeft een voorselectie gemaakt van excellente studenten.  “Om uit die lijst de vijf beste kandidaten te kunnen selecteren, hadden wij een betrouwbare partner nodig”, vertelt dhr. Mahtab." De Stichting Baran was die betrouwbare partner. De artsen en medewerkers hebben geholpen met de selectie op basis van medische kennis, kennis van Engels en of er een crimineel verleden is.” Dit jaar mocht een nieuwe groep komen, na een succesvolle eerste Academic Exchange 2009-2010.

In het laatste decennium van de twintigste eeuw is alles in Afghanistan in een klap vernietigd: cultuur, onderwijs, wetenschap. En daarmee werd de Afghaanse bevolking op achterstand gezet. Educatie is een van de pilaren van de ontwikkeling van een land. Afgelopen twintig jaar is er echter weinig gedaan aan de wetenschappelijke ontwikkeling. Afghanen die het land ontvlucht zijn begrijpen dat de wederopbouw van hun land in het onderwijs ligt. Ze willen graag iets voor hun achtergelaten land betekenen. 

"Onderwijs is de meest duurzame vorm van investering"
Projectleidster Egorova legt uit dat, in tegenstelling tot veel donaties en geld, investeren in onderwijs het meest duurzame is wat je voor een land kunt doen. Stichting Keihan streeft ernaar om dit project verder uit te breiden op andere terreinen van onderwijs. Zo zijn we bezig met projecten in de Gynaecologie, in het bijzonder ‘Moedersterfte’,” vulde Mahtab aan. “Maar ook Rechtsgeleerdheid staat hoog op het verlanglijstje.”

"Het land zal weer bloeien"
Bashir Arab, een van de uitwisselingsstudenten, vindt het van groot belang dat er geïnvesteerd wordt in nieuw talent. “Alleen op deze manier zal het land weer bloeien: door eigen kennis, eigen kracht.” Geneeskunde is in Afghanistan door de komst van de Taliban in verval geraakt en heeft zich niet meer kunnen ontwikkelen. “De kennis die we hier krijgen gebruiken we om de ontwikkelingen van de afgelopen decennia beter te begrijpen”, aldus Arab. De uitwisselingstudent is ervan overtuigd dat deze ervaring hem zal helpen met zijn vervolgopleiding en wellicht zijn beroep.

"Afghaanse ambassadeurs"
Volgens prof. Bruijn is dit project de eerste stap voor Afghanen om het internationale netwerk uit te breiden en de verworven kennis in hun eigen land te verspreiden en uit te breiden. ”De studenten in Nederland zijn Afghaanse ambassadeurs. Zo kunnen wij meer over de Afghaanse cultuur leren en kunnen zij de Nederlandse cultuur ervaren”. De Universiteit Leiden wilt haar internationale netwerk steeds uitbreiden en op deze manier heeft Leiden er een nieuwe partneruniversiteit bij. Ook LUMC is enthousiast. Volgens Bruijn is er een mogelijkheid ontstaan van langdurige bilaterale uitwisselingen.

In de loop van de twintigste eeuw is Afghanistan tot bloei gekomen. Het land is sterk gemoderniseerd met de komst van koning Zahir Shah. Er kwamen hervormingen op politiek en maatschappelijk gebied. Er kwamen veel basisscholen en het middelbare onderwijs werd sterk verbeterd. De Afghaanse Academie van Wetenschappen werd opgezet en de Universiteit van Kabul opgericht. Het land is voor veel toeristen op cultureel gebied heel aantrekkelijk en een aantal steden staan inmiddels op de lijst van het werelderfgoed.  

Hoop
Aan de ene kant is er hoop dat ook de Nederlandse vertegenwoordigers in de toekomst naar Afghanistan gaan. “Bij bilaterale uitwisselingen hoeft men niet alleen aan uitwisselingsstudenten te denken,” legt Egorova uit. “Er zijn ook mogelijkheden voor onderzoekers.” Ze benadrukt dat in Afghanistan sommige ziektes veel vaker voorkomen dan in West-Europa. Bij onderzoek in Afghaanse laboratoria zou die ziekte dan in een ander licht komen te staan, o.a. omdat we in Nederland een heel ander zorgsysteem gewend zijn.”

Realiteit
Aan de andere kant zijn er al miljoenen euro’s in Afghanistan geïnvesteerd. En van al dat geld, merk je weinig. “Dit komt vooral door de bureaucratische pijplijn”, legt Egorova uit. “Eenmalige projecten hebben meestal geen effect. Dit beeld blijft bij de meeste mensen hangen. Heel vaak wordt het geld in een keer uitgegeven aan medicijnen of voedsel en daarna komt er verder niets. Het is niet duurzaam.”  

Sponsoring op de lange termijn
De projectleiders van deze academische uitwisseling vinden dat er een duurzaam gevolg aan dit project zit. “Je hebt het over een investering in onderwijs en niet in een of ander commercieel product.” Stichting Keihan en de Universiteit zijn op zoek naar sponsoring op de lange termijn, zodat er een budget voor de komende projecten beschikbaar is. Met deze universitaire uitwisseling tussen Leiden en Kabul, blijkt Nederland mee te werken aan de wederopbouw van de Afghaanse wetenschap. Door de opzet en de voortzetting van deze academische uitwisseling is er een kleine stap gezet naar een betere toekomst voor het land dat al jaren aan het lijden is.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply