Coens column – Broodje absurditeit

Ik loop nu al enige jaren rond in Leiden, maar ik verbaas mij iedere dag weer over de multifunctionaliteit van veel universiteitsfaciliteiten. Als ik bijvoorbeeld zin heb om even de benen te strekken door een fikse wandeling te maken, ga ik ’s middags naar de UB en zoek ik daar een computer. De geoefende student neemt voor deze opgave zijn wandelschoenen, Nordic Walking stokken en een uitgebreid lunchpakket mee, want meestal ben je toch zo’n anderhalf uur rondjes aan het lopen tot er iemand van zijn werkplek opstaat, en dan moet je nog tot de UB-God bidden dat de computer niet ‘gelockt’ is. Maar vrees niet, meestal is iemand je voor die zojuist toevallig komt binnenlopen.

Zo is het ook verstandig om bepaalde voorzorgsmaatregelen te treffen als je gaat lunchen in een van de eetgelegenheden die de universiteit ons biedt, of als je ’s avonds wilt gaan ‘dineren’ in het Lipsius. Allereerst doe je er goed aan om je verwachtingspatroon van een gemiddelde aanvaardbare maaltijd dusdanig bij te stellen dat zelfs een gefrituurde tulpenbol haute cuisine lijkt. Neem ook altijd een Spaanse peper mee, zodat je in het ergste geval je smaakpapillen kunt lamslaan om grotere schade te voorkomen – dit noemen ze in oorlogstermen de tactiek van de verschroeide aarde.

Je kunt er overigens ook alleen maar gaan eten als je over een grote dosis humor, relativeringsvermogen en gevoel voor absurditeit beschikt. Een voorbeeld. Ik bestelde ooit een broodje ham/kaas. Argwanend als ik ben haalde ik de bovenkant van het taaie pistoletje van de onderkant. Toen zag ik – en dit is niet gelogen – op de linkerkant van de broodbodem een dun plakje fabriekskaas, en aan de rechterkant een keurig rechtafgemeten plakje waterham. De twee plakjes overlapten elkaar niet, maar die keurige met een liniaal rechtgetrokken grens werd gecamoufleerd door een verlept blaadje sla, droge komkommer en een koud schijfje tomaat, precies in het midden en op elkaar gestapeld. Zoals absurde humor niet moet worden uitgelegd, onthoud ik mij van verder commentaar.

Toch ben ondanks dit relaas nog gewoon te vinden in de UB en in het Lipsius. Volgens Theodor Holman draait de wereld om hypocrisie en is dat niet erg, als je maar weet waar het zich bevindt.

Coen van Beelen

Be Sociable, Share!

Leave a Reply