Coens column – Lijdensweg

‘Zo, de kruisiging zit er op.’
‘Is alles goed gegaan?’
‘Ja, het ging allemaal van een leien dakje. Ik sloeg nog wel even een kruisje toen het tempeldoek halverwege bleef hangen, maar uiteindelijk scheurde het toch mooi doormidden.
‘En hoe waren de kijkcijfers?’
‘Ja, daar maak ik me dus wel een beetje zorgen over. Er stonden niet zo heel veel mensen op Golgotha, misschien alles bij elkaar opgeteld een kleine honderd.’
‘Ai, dat is een tegenvaller zeg. Nu ik erover nadenk: wie gaat hier eigenlijk over de PR? Is er wel genoeg reclame gemaakt? Als ik eerlijk ben heb ik er weinig over gehoord.’
‘Tja, wat moet je doen? Alles ging ineens zo snel toen hij gisteravond werd opgepakt in de Hof van Getsemane. Zie maar eens midden in de nacht duizenden mensen op te trommelen. Trouwens, het hele proces dreigde nog even gestaakt te worden toen Petrus de hogepriester wilde wraken, maar daar zag hij toch maar van af. Gelukkig wordt Bram Moszkowicz pas over ruim 1900 jaar geboren, anders hadden we daar nu nog gezeten.’
‘En hadden wij moeten opdraven bij Pauw & Witteman. Mij niet gezien, die linkse kerk. Maar goed, naar dat hele proces heeft dus eigenlijk geen haan gekraaid?’
‘Nou, dat zou ik niet zo willen zeggen.’ Continue reading

StudentXtra: Ievgenii Strigul

Student uit Oekraïne voelt zich thuis in Leiden
Rona Nisar, studente Journalistiek en Nieuwe Media, filmt Ievgenii Strigul uit Oekraïne. De derdejaars student Politicologie in Leiden voelde zich gedwongen zijn heimat te verlaten. Zijn idealen brachten hem naar Nederland. Ievgenii ontwikkelt zich niet alleen op het politieke, maar op een sociale vlak. Hij begint zich al een echte Leienaar te voelen. 

YouTube Preview Image

Coens column – Bellen

I.
Zaterdag. Ik sta in een karaokebar en hoor twee vrienden mompelen over ‘iets’ in Alphen aan de Rijn. Het is elf uur ’s avonds; door gelukkige omstandigheden heb ik al twaalf uur lang geen nieuwsberichten tot me genomen, en dus vraag ik wat er aan de hand is. De meeste gesprekken naar aanleiding van ‘rampen’ zijn te reduceren tot: waar was jij toen je het hoorde? Ik sta dus in een karaokebar wanneer ik het hoor. Ineens lijkt elk liedje dat we meezingen ‘toepasselijk’, en heel even voel ik me onveilig, een potentieel doelwit. Iedereen om mij heen spreekt en zingt vrolijk verder. Bij hen is de verwerking reeds uren geleden begonnen, en dat is ruim voldoende voor een onbezorgde avond. Continue reading

Humanities Career Event 2011

Van Google tot IKV Pax Christi, van PwC tot het Ministerie van Buitenlandse Zaken: deze en nog veel meer bedrijven waren vrijdag 8 april aanwezig op het jaarlijkse carrière event speciaal voor geesteswetenschappenstudenten. Door middel van workshops konden de studenten kennis maken met de vele mogelijkheden na hun studie. Hoe zien de deelnemende studenten hun toekomst en waarom zijn ze naar het Humanities Career Event gekomen?

 

Continue reading

Coens column – Een stukje Berlijn

Berlijn behoort tot het groepje Europese steden die je niet in de zonneschijnende maanden moet bezoeken. Een andere stad uit dat selecte gezelschap is bijvoorbeeld Praag, wier romantische grauwheid pas echt goed tot haar recht komt als donkere wolken de zwartgrijze tinten van het met roet besmeurde zandsteen accentueren. Zo is dat ook met Berlijn. Toen ik daar afgelopen weekend rondliep, bekroop mij een ander gevoel dan dat ik twee jaar geleden had, toen ik er voor het eerst was.

Dat was in november geweest. Het was steenkoud. Ik had de lange kamelenharen winterjas van mijn opa aangetrokken. We overnachtten bij een vriend van mijn vriend, een kunstschilder die al enige jaren in Berlijn verbleef, hopend op het grote succes. Hoewel ik op de grond sliep in een kamer met enkelglas, slechts verwarmd door een traagwerkende vooroorlogse steenkolenkachel, en ’s ochtends de koolmonoxidemelder waarvan ik de plaatsing had afgedwongen loeide als een Russisch luchtalarm, was ik daar toch gelukkig. De kille donkerte verzorgde de juiste belichting, de juiste atmosfeer die hoorde bij het Berlijnse decor.

Continue reading