Coens column – Was ik maar een pornoster

Er zijn dagen waarop ik denk: was ik maar een wiskundige. Mijn wereld zou bestaan uit getallen, geodriehoeken, formules, eenduidige tekens die geen ruimte overlaten voor ambiguïteit. Of is dat een illusie? Ben ik te weinig wiskundig om te beseffen dat ook wiskundigen niet weten wat zij met de wereld aanmoeten?

Nog vaker denk ik: was ik maar een metselaar. Mijn wereld zou bestaan uit stenen, cement en metseltroffels. Ik zou muren bouwen, ’s avonds aardappels eten met mijn vrouw en gelukkig zijn. Maar misschien zou ik sociaal gestoord worden en belanden bij een psychiater die zal zeggen: het lijkt wel alsof u een muur om u heen hebt gebouwd. Waarop ik zal antwoorden: dat klopt, meneer.

Zo’n twee keer per jaar denk ik: was ik maar een politieagent die zich vastbijt in zijn onderzoek. Ik zou me specialiseren in kinderporno, en me voornemen elk netwerk eigenhandig op te rollen. Maar fanatisme eindigt altijd in paranoia. Op den duur zou ik elk kind dat met een vel postzegels op straat loopt en zegt ‘wilt u kinderpo…’ in de boeien slaan, op verdenking van een lucratieve bijbaan.

Regelmatig denk ik: was ik maar een pornoster, dan mocht ik met heel veel vrouwen naar bed en kreeg ik daar geld voor.

Iets minder regelmatig denk ik: was ik maar iemand die niet zo belachelijk bang is voor spinnen. Dan hoefde ik nooit obsessief die twee hooiwagens in de gaten te houden bij het pakken van mijn fiets. Maar aan de andere kant is angst een nuttige basisemotie die zo en nu dan, in deze relatief veilige wereld, moet worden aangescherpt om ons optimaal van dienst te kunnen zijn.

Dikwijls denk ik: was ik maar een man zonder ambities. Ik zou er een eenvoudige baan op nahouden en elke dag gaan wandelen in het bos om te genieten, zonder dat ik zou denken: ik moet nog iets doen. Maar ambiëren geen ambities te hebben is een zeer moeilijke opgave. En ambitieloos geboren worden kan ook niet meer. Bovendien: je moet weten wat iets is om te kunnen genieten van de afwezigheid ervan.

Dit alles denk ik wel eens. Maar nooit denk ik: was ik maar voor altijd mijzelf. Want ik weet dat zoiets onmogelijk is. 

Coen van Beelen

Be Sociable, Share!

Leave a Reply