Wedstrijdcolumn Casper Luckerhof: Zwijgzame rokers

De fietsenstalling is bijna leeg. De laatste stoelen van het literair café worden binnengezet. Door de elektrische deuren komt een middelbare vrouw op krukken naar buiten, en gaat naast ze me zitten. Of ik een vuurtje heb. Ik knik. Zwijgend roken we samen een sigaret.

Voor mij is het nog steeds onbegrijpelijk, maar het Lipsius heeft stijl, charme. Het oerlelijke gebouw verbergt een zeker academisch publiek waar je pas achter komt als je er vaker studeert. Misschien is het de depressiviteit die Geesteswetenschappen studenten vaak delen, het pessimisme dat we zo graag koesteren.

Optimisme vind je op de UB, op het KOG. Daar wordt tijdens koffiepauzes gesproken over wie er dit weekend geneukt heeft, wie er lam onder een brug is teruggevonden, en wie nog geld moet overmaken voor de lustrumreis. Maar hier niet. ‘Sorry’, zegt de vrouw naast me, en ze veegt snel wat as van mijn broek af dat er per ongeluk op gedwarreld is. Ik zeg haar dat het niet uitmaakt.

Laatst was er de Geesteswetenschappen Carrièredag. Daar was onder andere Google aanwezig, met een medewerker die enthousiast had uitgelegd dat je óók als Geesteswetenschappenstudent bij Google in aanmerking kon komen. Als je maar enthousiast was en kon denken in oplossingen. Hij werd met glazige ogen aangekeken.

En toch kijk ik dan met scheve ogen naar huisgenoten die strak in pak enthousiast naar college gaan om hun pleidooi te houden voor hun rechtenstudie. Bij ons gebeurt dat niet. In mijn eerste jaar was er een studiegenoot die een jasje aan deed voor zijn referaat over graantoevoer naar het vroege Rome. Een ‘pretentieuze nerd’, noemden we hem.

Wij zijn namelijk overtuigd van onze eigen stijl. Een diep eergevoel, dat we bij elkaar herkennen. Wetende dat onze studie waarschijnlijk allesbehalve veel geld zal opbrengen, berusten wij ons in onze arrogantie die zich afzet tegen mooie kleren, mooie praatjes, of een mooi faculteitsgebouw.

De vrouw staat op. Kijkt me kort aan. Herkenning. Voorzichtig begeeft ze zich weer naar binnen, haar geitenwollen sokken in haar sandalen. Ik kijk haar na. Wat een stijl.

Be Sociable, Share!

Leave a Reply