Wedstrijdcolumn Judith Laanen: EL CID-week: één grote familie

judith-laanenIk kan me mijn eerste EL CID-week maar half herinneren. Dat kwam niet door de drank, maar door de overweldigende hoeveelheid ervaringen die je brein moet opslaan. Gelukkig heb ik die ervaringen al vier keer over mogen doen als redactrice van de dagbladcommissie.

Ruim zes jaar geleden begon ik met studeren in Leiden. Die week trapte ik af met de EL CID en dit jaar is helaas de laatste kans geweest om van de EL CID-familie deel uit te maken. Want dat word je zodra de koorts je bevangen heeft. Als dagbladcommissie maak je deel uit van de groep die vijf dagen lang keihard werkt om een krant voor meer dan 2000 deelnemers te maken. Verslagen, interviews, columns: het is net een echte krant. En het is zonde dat ‘ie maar vijf dagen per jaar uit komt.

Zwanenzang
Naast mijn studie heb ik bijgeklust als freelance popjournalist. Dan is het in de EL CID-
week extra leuk om die kennis in te zetten bij het interviewen van de muzikale acts die optreden tijdens de week. Het leukste interview was misschien toch wel in mijn zwanenzang dit jaar, toen ik eigenlijk de rappers van Flinke Namen wilde spreken, maar onverhoopt de Utrechtse band The Medics kon interviewen toen de rappers verstek lieten gaan. Improviseren levert soms de beste stukken op, en in dit geval zeker.

Ik had namelijk bedacht de vragen voor Flinke Namen aan The Medics te stellen. Dat pakte stiekem opperbest uit. Sterker nog, ze vonden het gebrek aan voorbereiding en de reden van het impromptu interview helemaal niet erg. In de ‘echte wereld’ is een gebrek aan voorbereiding als journalist een doodzonde, maar in de introductieweek niet. Je wordt helaas niet zo serieus genomen, maar je komt daardoor wel makkelijker overal binnen en de verenigingen zien graag stukken over hun activiteiten gepubliceerd.

Afstuderen
De EL CID-week is als verlengde van je journalistieke bezigheden een topweek. Ik kan me geen betere vakantie wensen. Het liefst draai ik elke dag EL CID-week. Dat je nachten doorhaalt neem je voor lief. Dat doe je als echte journalist vast ook nog wel een keer, dus dan is dit een prima oefening. Nu mijn afstuderen lonkt, hoop ik dat ik stiekem volgend jaar nog een keer mag mee doen. Al was het maar vanwege het familiegevoel. Dat ontneemt niemand me meer.

Wapenfeiten
Judith Laanen (24), masterstudente Engelse literatuur  in Leiden
Praktijkstudie Journalistiek en Nieuwe Media
Klus als popjournalist voor LiveXS en 3voor12/Den Haag 

Be Sociable, Share!

Leave a Reply