Wedstrijdcolumn Annemarie van der Zwet: De eerste keer …

De eerste keer. Misschien zijn er mensen voor wie de eerste keer niks bijzonders was, misschien zijn er mensen voor wie het alledaags was. Misschien zijn er mensen die het nog niet kennen. Voor anderen is het iets wat ze zich altijd zullen herinneren, een ommekeer in hun leven. Een einde aan hun kindsheid, aan het speelse spelen. Een begin van volwassenheid, van het serieuze leven.

Ik weet het nog precies maar het is ook nog niet lang geleden. Wie weet hoor ik straks ook bij die groep die het zich niet herinnert, voor wie het iets alledaags wordt. Liever onthoud ik het, de eerste keer is stiekem toch wel raar en rare dingen blijven mij altijd bij.

Continue reading

Study shot (week 26)

‘We konden Jan Zaanen, professor van het vak "Theory of Condensed Matter", overtuigen om zijn college buiten te geven’, mailt Chris Smiet, student Natuurkunde.

‘Vanwege veel te goed weer was ons college over supergeleiding naar buiten verplaatst. De konijnen leven rond het Huygens en zijn nergens bang voor, ook niet voor de gevreesde Bogolyubov transformaties in het college.’

Continue reading

Wedstrijdcolumn Myriam Bakker: De menselijke spiegel

Naast student ben ik ook forens. Samen met nog duizenden andere studenten. Elke dag op en neer in treinen vol met toeristen, zakenmensen, studenten, oude echtparen die een dagje weg gaan en ga zo maar door. Verassend leerzaam zijn die reisjes.

Zo zitten veel mensen luidkeels te telefoneren en kom je te weten wat het meisje dat achter je zit de avond tevoren allemaal voor spannende dingen heeft gedaan. Of de zakenman die naast je zit met zijn laptop. Allerlei informatie over belangrijke deals zijn zichtbaar op zijn scherm. Als ik een concurrent van hem was geweest had ik er zo mijn voordeel mee kunnen doen. Maar het meest leerzame is eigenlijk nog dat je de ware aard der mensen leert kennen. En dat maakt het reizen met de trein meteen ook zo vreselijk. Daar zorgt de NS namelijk niet voor. Al twee jaar gaan mijn treinen (bijna) elke dag keurig netjes op tijd. Zolang het niet sneeuwt dan. En als er mensen voor de trein springen ben je ook wat langer onderweg. Of als er bovenleiding kapot is, of een wissel, of een treinstel. Ja, dan kan het ook wat langer duren …maar hoe vaak komt dat nu voor?? Nee, aan de NS ligt het niet.

Continue reading

Wedstrijdcolumn Sebastiaan van Loosbroek: Telefoonterreur

Middelbare scholen weten niet hoe ze moeten omgaan met het gebruik van mobiele telefoons door leerlingen. Dat meldde de Nationale Academie voor Media & Maatschappij onlangs na onderzoek op een aantal scholen. In een samenvatting van het rapport is te lezen dat docenten niet op de hoogte zijn van alle mogelijkheden die de hedendaagse telefoon biedt, dat het een geschikt middel is om docenten te chanteren en leerlingen te pesten, en dat er geen eenduidige aanpak is tegen het gebruik ervan.    

Continue reading

Wedstrijdcolumn Mark Weijers: Doe het zelf-moord

"Ongelofelijk!", was het woord dat een van mijn huisgenoten uitriep, toen ze zag dat het EO programma ‘Jong’ het onderwerp zelfmoord behandelde door met een lid van een kerkgemeenschap te praten die in het verleden zelfmoordneigingen had gehad. Want wat had geloof hier nu helemaal mee te maken? Er zijn toch heel veel mensen zonder geloofsovertuiging die soortgelijke problemen hebben? Of zijn hun problemen van een andere aard? Een andere categorie zelfmoordneigingen of iets dergelijks?

Ik merkte dat zelfmoord een moeilijk onderwerp is om zonder bijkomstige emoties over te praten. Het wekt al snel persoonlijke argumenten op die de indruk wekken iets toe te voegen aan de discussie, maar die meestal toch op emoties zijn gebouwd. Zo ook bij discussie over de relatie tussen een religie en zelfdoding.

Continue reading

Wedstrijdcolumn Pieter Groenewege: Brief aan mijn bovenbuurman

Beste bovenbuurman,

Reeds enkele weken heb ik de eer gehad dagelijks zo rond tien uur ’s avonds te mogen genieten van uw engelenzang, dat u steeds stijlvol begeleidt met uw engelenharp. Uw door mij onbetaalde concerten houden vaak urenlang aan. Via deze weg wilde ik u hiervoor mijn grootse waardering doen toekomen.

Uw stem is van ongeëvenaarde kwaliteit. Ze is zo kraakhelder en toonvast, dat sinds u begonnen bent met uw scanderingen het ongedierte in mijn kamer zijn heil elders heeft gezocht (hopelijk in uw mond, waar het optimaal van uw stembanden kan genieten) en ze is zo vol en zoet van klank, dat steeds als u zingt, mijn geluidsinstallatie begint mee te zoemen op uw toon, onderwijl zo nu en dan knarsend en piepend tot stilte bedarend. Uw zang bezorgt mij zoete dromen, ja, waarin ik u vaak voor mij zie als zojuist onthoofde melaatse zedendelinquent, die met zijn nagorgelende strottenhoofd de omstanders danig weet te bekoren.

Continue reading